Zanim włożysz kolejną płytę, sprawdź stan igły w ten sposób

Suche powietrze w sezonie grzewczym to cichy wróg kolekcji płyt. Winyl to polimer z domieszkami plastyfikatorów, który reaguje na wilgotność i temperaturę. Gdy w mieszkaniu wilgotność spada poniżej 40 procent, płyta zaczyna oddawać wilgoć z powierzchni i krawędzi. Efektem jest większa podatność na kurz, który przyciągany elektrostatycznie osiada w rowkach i powoduje trzaski. Do tego dochodzi ryzyko trwałego wygięcia, jeśli płyta leży na boku pod naciskiem sąsiadów na półce.
Poziom, siła nacisku i antyskating Ustaw gramofon tak, aby był wypoziomowany w obu osiach. Potem założ igłę na ramię, jeśli nie jest zamontowana. Kolejny remont łazienki krok po kroku to wyważenie ramienia: przesuń przeciwwagę tak, aby ramię unosiło się swobodnie, równolegle do płyty, nie opadając ani nie uciekając do góry. Dopiero wtedy ustaw siłę nacisku zgodnie z zaleceniem producenta wkładki — typowo między 1,5 a 2,5 grama, ale zawsze sprawdź dane swojej wkładki, bo zbyt mały nacisk powoduje przeskoki i większe zużycie rowka niż zbyt duży. Antyskating ustaw na wartość zbliżoną do siły nacisku. Bez tego igła mocniej dociska jedną ściankę rowka i jeden kanał gra głośniej.

Czyszczenie w sezonie grzewczym rób rzadziej, ale dokładniej. Sucha szczotka antystatyczna przed każdym odtwarzaniem usuwa kurz, zanim wniknie w rowki. Unikaj płynów na bazie alkoholu — przesuszają powierzchnię i matowieją winyl. Przed odsłuchem rozładuj płytę antystatycznie, a po odsłuchu odłóż ją do koszulki od razu, nie zostawiaj na gramofonie na noc. Wilgoć z powietrza i ciepło z silnika to zła kombinacja dla etykiety i krawędzi.

Kolejną wskazówką jest odsłuch. Puść fragment płyty, która brzmiała czysto, i zwróć uwagę na sybilanty oraz trzaski. Jeśli wysokie tony są stłumione, a tło szumi bardziej niż zwykle, igła może być zabrudzona. To jednak zawodna metoda, bo podobne objawy daje zużyta końcówka lub źle ustawiony nacisk. Dlatego najpierw wyczyść igłę, a dopiero potem oceniaj dźwięk.

Do czyszczenia używaj wyłącznie środków przeznaczonych do igieł lub izopropanolu w niewielkiej ilości na szczoteczce. Nie moczyć igły, nie polewać jej płynem i nie stosować chusteczek ani papieru — zostawiają włókna. Czyść ruchami od podstawy w stronę końcówki, nigdy odwrotnie, żeby nie wepchnąć zabrudzeń w głąb mechanizmu. Po czyszczeniu odczekaj chwilę, aż odparuje, i dopiero wtedy opuść ramię na płytę.

Typowy błąd to czyszczenie płyty na talerzu gramofonu, gdy ta się obraca. Ruch obrotowy utrudnia kontrolę nad szczotką, a nacisk łatwo przenosi się na igłę lub zawieszenie ramienia. Zdejmij płytę, połóż ją na czystej, miękkiej podkładce i dopiero wtedy pracuj. Drugi częsty błąd to dmuchanie na powierzchnię. Ślina i wilgoć z oddechu osiadają w rowkach i tworzą lepką warstwę, która przyciąga nowy kurz. Zamiast dmuchać, użyj gruszki do powietrza albo po prostu strząśnij pył szczotką.

Suszenie traktuj jak część mycia, nie jako czynność po fakcie. Przygotuj miejsce, w którym płyta będzie mogła stać pionowo z podparciem na całej krawędzi, i miej pod ręką suchą mikrofibrę. Wtedy mokre mycie daje to, co powinno: czysty rowek i płytę, która leży płasko na talerzu.

Najczęstszy błąd to ustawianie siły nacisku „na oko", bez wagi. Druga częsta pomyłka to zerowanie ramienia przy zablokowanym ramieniu lub przy podniesionym podnośniku — wtedy pomiar jest bezwartościowy. Trzecia: skręcanie antyskatingu na maksimum, bo „tak było w instrukcji", gdy instrukcja dotyczy innej wkładki.
Oględziny przy dobrym świetle Zdejmij osłonkę wkładki i ustaw igłę pod światło, najlepiej punktowe i pod kątem. Użyj lupy lub lusterka, jeśli masz je pod ręką. Na końcu igły zobaczysz ciemny nalot, który wygląda jak osad — to mieszanka kurzu, tłuszczu z palców i mikroskopijnych cząstek winylu. Jeśli końcówka jest matowa i pokryta szarawym filmem, czyszczenie jest konieczne. Jeśli widać wyraźny, błyszczący stożek, prawdopodobnie igła jest czysta, ale i tak sprawdź, czy nie ma włókien przyklejonych do trzpienia.

Słuchanie winyli ma sens tylko wtedy, gdy tor odtwarzania nie gubi tego, co zapisano na płycie. Słuchawki są tu ostatnim ogniwem i najczęściej odpowiedzialnym za rozczarowanie. Winyl ma charakterystyczną górę pasma, naturalny środek i ograniczony, ale konkretny bas. Jeśli słuchawki są zbyt jasne, każda rysa i trzask staną się nieznośne. Jeśli są zbyt ciepłe i zamulone, stracisz detal, który jest sedno tego formatu.

Sprawdzenie stanu igły przed każdą płytą zajmuje kilkanaście sekund i pozwala uniknąć najgorszego scenariusza: porysowania rowka przez zabrudzoną końcówkę. Jeśli po wyczyszczeniu igła nadal zbiera dużo kurzu, sprawdź stan płyt i wilgotność w pomieszczeniu. Kurz z powietrza osiada na winylu i przenosi się na igłę. Wtedy warto najpierw wyczyścić płytę, a dopiero potem odtwarzać. Pamiętaj też, że nowa igła nie wymaga czyszczenia po każdej stronie, ale zużyta — nawet po kilku odtworzeniach.

In case you loved this article and you wish to receive more info relating to link generously visit the page.