Co zrobić, żeby wylewka samopoziomująca nie miała pęcherzy?
Najczęstszy błąd to fugowanie narożnika na tym samym etapie co resztę ściany, bez zabezpieczenia krawędzi płytki. Fuga wchodzi wtedy na fazę i po przetarciu gąbką zostawia smugę, którą trudno usunąć. Drugi błąd to zbyt rzadka masa. Spływa po narożniku, tworzy puste przestrzenie i po wyschnięciu pęka. Trzeci — zbyt mocne przetarcie gąbką tuż po nałożeniu. Wyciąga masę ze spoiny i zostawia wgłębienie, którego nie da się już domknąć bez ponownego fugowania.
Przy płytkach z fazą liczy się kolejność: najpierw kontrola krawędzi, potem gęsta fuga, na końcu ostrożne czyszczenie. Jeśli któryś etap zostanie pominięty, narożnik będzie odstawał od reszty ściany i przyciągał wzrok bardziej niż samo wykończenie. Lepiej poświęcić kilka minut na sprawdzenie faz przed fugowaniem niż później skuwać fragment narożnika i zaczynać od nowa.
Jak wypełnić narożnik z fazą Do fugowania narożnika na styk używaj fugi drobnoziarnistej, przeznaczonej do wąskich spoin. Mieszaj ją gęściej niż do spoin na powierzchni płytki — powinna trzymać się krawędzi i nie spływać. Nakładaj gumowym pacą pod kątem, wciskając masę w szczelinę, a nie rozsmarowując po powierzchni. Nadmiar zbierz od razu, zanim fuga zacznie wiązać. Pracuj na krótkim odcinku, maksymalnie kilkudziesięciu centymetrów, bo przy fazie spoina wysycha szybciej niż na płaskiej powierzchni.
Wymiana pojedynczej płytki to praca pozornie prosta, ale najwięcej problemów powstaje nie przy samym układaniu, tylko przy doborze kleju. Nowa płytka musi trzymać się podłoża, które zostało po starej, a to podłoże bywa zupełnie inne niż pierwotne. Zanim cokolwiek kupisz, usuń starą płytkę, oczyść miejsce i sprawdź, co jest pod spodem: wylewka cementowa, stary klej, płytki ułożone na płytkach, gładź, drewno czy podłoga z ogrzewaniem. Od tego zależy nie tylko rodzaj kleju, ale też to, czy konieczne będzie gruntowanie i wyrównanie ubytku.
Po wyjęciu płytki usuń stary klej ze podłoża. Nie zostawiaj grubych grudek ani warstwy, która podniesie nową płytkę powyżej poziomu sąsiednich. Skrobakiem zbierz resztki, a jeśli klej trzyma mocno, zwilż go i odczekaj. Podłoże musi być równe, czyste i odtłuszczone. Sprawdź, czy pod spodem nie ma pustki — jeśli jest, uzupełnij zaprawą naprawczą i pozwól jej wyschnąć zgodnie z instrukcją producenta. Nową płytkę dopasuj kolorem i wymiarem, a przed włożeniem przymierz ją na sucho. Klej nakładaj punktowo lub grzebieniem, ale nie po całej powierzchni, jeśli podłoże jest nierówne — nadmiar kleju wypchnie płytkę i zablokuje równe fugi.
3. Ściany po klejach i starych powłokach. Resztki kleju do tapet, mydła czy starej farby klejowej są wodno-rozpuszczalne. Nowa farba akrylowa na takiej warstwie zaczyna się odspajać przy zmianach wilgotności. Zmyj resztki ciepłą wodą, sprawdź, czy stara powłoka nie schodzi pod paznokciem, a jeśli tak — usuń ją mechanicznie. Gruntowanie wykonaj po całkowitym wyschnięciu podłoża, najlepiej gruntem o podobnym charakterze do farby, którą będziesz nakładać.
Płytki z fazowaną krawędzią wyglądają dobrze tylko wtedy, gdy narożnik jest wykonany równo i bez zapadnięć. Faza to ukos na krawędzi płytki, najczęściej pod kątem 45 stopni. To ona decyduje o tym, że narożnik można zrobić na styk, bez listwy, i uzyskać wąską, równą linię spoiny. Problem pojawia się, gdy ktoś traktuje taki narożnik jak zwykłą fugę między płytkami. Wtedy faza przestaje pełnić swoją rolę, a spoina pęka albo wygląda na zapadniętą.
Zanim zaczniesz rozlewać, przygotuj wszystko w zasięgu ręki: mieszadło, wałek z kolcami do odpowietrzania, pace, buty na kolcach albo nakładki. Wylewaj masę pasami, wąskim strumieniem, zaczynając od ściany najdalszej od wyjścia. Rozprowadzaj ją pacą o szerokim zębie, a potem przejedź wałkiem z kolcami — to on wyprowadza pęcherzyki na powierzchnię. Wałek prowadź spokojnie, raz w jednym, raz w drugim kierunku; nie szarp nim i nie dociskaj za mocno, bo zamiast odpowietrzać, będziesz wciągał powietrze.
Pęcherze w wylewce samopoziomującej powstają z dwóch powodów: zapowietrzenia podłoża albo złego mieszania. Zanim w ogóle otworzysz worek, sprawdź, czy podłoże jest suche, nośne i odkurzone. Gruntowanie to nie formalność — na chłonnym betonie grunt wnika głęboko i wiąże luźne ziarna, a na gładkich powierzchniach tworzy warstwę sczepną. Jeden grunt to za mało, gdy podłoże pije wodę jak gąbka; drugie malowanie wykonaj po wyschnięciu pierwszego. Jeśli w podłodze są rysy, szczeliny dylatacyjne albo ślady starego kleju, usuń je mechanicznie. Resztki starych powłok i pyłu to najczęstsza przyczyna zapowietrzeń widocznych dopiero po wyschnięciu.
Dlaczego plamy wychodzą dopiero na drugi dzień Najczęstszy błąd to malowanie jednej ściany w dwóch partiach farby rozcieńczonej w różnym stopniu. Na dużych powierzchniach, takich jak 82 m², wystarczy kilkanaście minut przerwy, żeby krawędź „mokrego" pasa zaczęła wysychać i utworzyła trwały ślad. Dlatego mieszaj farbę w jednym naczyniu na całą ścianę, a jeśli brakuje — połącz resztki z nowej puszki w większym wiaderku i wymieszaj dokładnie. Nie dolewaj wody „na oko" do drugiego pojemnika, bo zmienisz proporcje i krycie.