5 kryteriów, które rozstrzygną, czy lepsza będzie klatka, czy akwarium

Co realnie skraca życie chomika Najczęstszy błąd to przekarmianie i podawanie ludzkich przysmaków. Orzechy, ser, słodkie owoce i resztki z obiadu prowadzą do otyłości, cukrzycy i problemów z wątrobą. Drugi błąd to za mała klatka — chomik potrzebuje przestrzeni do kopania i biegania, a nie tylko trocin i miseczki. Trzeci to brak kołowrotka o odpowiedniej średnicy; za mały wykrzywia kręgosłup i powoduje przewlekły ból, który osłabia zwierzę.

Najczęstsze błędy to wsypywanie ściółki prosto z opakowania bez odsiania pyłu, mieszanie trocin z sianem kupionym w kwiaciarni oraz dosypywanie świeżego materiału na stary, przesiąknięty moczem. Chomik wyczuwa zapach amoniaku i zaczyna unikać legowiska, co kończy się zapaleniem skóry i dróg moczowych. Nie dosypuj też aromatyzowanych ani barwionych ściółek — zapach wanilii czy cytryny to dla chomika chemiczny bodziec, nie ozdoba. Zmieniaj materiał stopniowo, mieszając nowy ze starym przez dwa–trzy dni, żeby zwierzę nie straciło orientacji w zapachu własnego terytorium.

Na koniec kwestia czyszczenia. Nie wymieniaj całego podłoża naraz. Raz w tygodniu usuwa się tylko zabrudzone fragmenty i uzupełnia ściółkę. Pełna wymiana raz na miesiąc to maksimum. Chomik znaczy teren zapachem i po wyczyszczeniu wszystkiego na raz traci orientację, przestaje jeść i chudnie. Jeśli po sprzątaniu chomik przez dobę nie wychodzi z kryjówki, to znak, że zabrano mu za dużo zapachu.

Ostateczny wybór zależy od trzech rzeczy: gatunku, jego zapotrzebowania na ruch oraz miejsca w mieszkaniu. Dla zwierzęcia wspinającego się i aktywnego nocą lepsza będzie przestronna klatka z pionowymi prętami. Dla kopiącego i wrażliwego na przeciągi — akwarium z wentylowaną pokrywą. Kupuj z zapasem wysokości i szerokości, bo zbyt ciasne lokum to najczęstszy powód stresu i agresji. Jeśli nadal nie masz pewności, wybierz zbiornik o większej powierzchni niż minimalna — w obu wariantach to zawsze bezpieczniejsza decyzja.

Jak wietrzyć pokój, w którym mieszka chom

Kiedy akwarium wygrywa z klatką Akwarium, czyli zbiornik szklany z pokrywą, jest lepsze dla zwierząt kopiących, ryjących i wymagających wysokiej wilgotności: chomików, myszoskoczków, niektórych gadów. Szkło zatrzymuje trociny i podłoże, nie chlapią wodą i nie przepuszczają zapachu tak jak pręty. Minusem jest wentylacja — jeśli pokrywa nie ma otworów, para osadza się na szybach i tworzy się pleśń. Sprawdź, czy górna część ma wycięcia wentylacyjne, a przy zwierzętach zimnolubnych nie ustawiaj akwarium w pełnym słońcu, bo dojdzie do przegrzania.

Codzienne utrzymanie wygląda inaczej w każdym z nich. W klatce wystarczy wymienić ściółkę i przetrzeć pręty wilgotną ściereczką. W akwarium trzeba usuwać resztki jedzenia z dna, a raz w tygodniu podmieniać część podłoża, żeby nie zakwitło. Nie używaj do mycia zwykłych detergentów — ich zapach zostaje na szkle i może zaszkodzić zwierzęciu. Najlepiej sprawdza się ciepła woda i ocet rozcieńczony w stosunku jeden do dziesięciu.

Papier i tektura to dobra alternatywa dla zwierząt z wrażliwym układem oddechowym. Nadaje się papier niezadrukowany, bez barwników i bez warstwy kleju — czyli ręczniki kuchenne, papier toaletowy, rozdrobniona tektura z opakowań. Nie używaj gazet, kolorowych ulotek ani papieru z nadrukiem termicznym, bo farby i utrwalacze są toksyczne. Trocin z płyt wiórowych i sklejki nie wolno stosować w żadnej postaci — zawierają kleje i żywice syntetyczne. Podobnie odpada żwirek dla kotów, piasek z budowy, ziemia z ogrodu i siano z ziół pryskanych chemią.

Najpopularniejszy chomik syryjski żyje przeciętnie od dwóch do trzech lat. Karłowate, czyli dżungarskie i roborowskiego, są krótsze — zwykle od półtora do dwóch lat. Zdarza się, że chomik karłowaty kończy życie już po roku, jeśli trafi na złą dietę albo przewlekły stres. Sam wiek nie jest jednak jedynym kryterium — ważna jest jakość tego czasu, nie tylko liczba miesięcy.

Jeśli decydujesz się na terrarium, montuj wentylację krzyżową: wlot powietrza nisko przy podłożu, wylot pod pokrywą. Nie zaklejaj otworów folią ani nie przykrywaj kratki deską. Podłoże wymieniaj częściej niż w koszarach — raz w tygodniu w przypadku chomika, dwa razy w przypadku większej grupy zwierząt. Sprawdzaj wilgotność dotykiem: jeśli ściółka jest mokra w dłoni, jest jej za dużo. W terrarium nigdy nie trzymaj gryzoni, które potrzebują niskiej wilgotności — na przykład koszatniczek.

Jeśli po zmianie ściółki chomik zaczyna kichać, ma łzawiące oczy albo drapie się po bokach, wróć do poprzedniego materiału i obserwuj go przez dobę. Utrzymujące się objawy wymagają wizyty u lekarza weterynarii specjalizującego się w małych ssakach. Bezpieczna ściółka to ta, która nie pyli, nie pachnie żywicą i nie skleja się w dłoni — resztę załatwia regularne sprzątanie.