4 kryteria, które rozstrzygną wybór gramofonu za Ciebie

Rozpuszczalnik dobierz do rodzaju zabrudzenia Tłuszcz rozpuszcza się w roztworze wody z delikatnym detergentem, najlepiej kilkoma kroplami płynu bez zapachu i barwnika na litr wody destylowanej. Zwykła woda z kranu zawiera sole, które zostawiają biały nalot, więc używaj wody demineralizowanej. Do rdzy potrzebny jest czynnik wiążący jony żelaza, czyli roztwór kwasu cytrynowego albo octowego. Pamiętaj, że kwasy atakują również tworzywo, jeśli zostaną zbyt długo. Mieszaj roztwór świeżo przed użyciem i stosuj go punktowo na wacik, nie wylewaj na całą płytę.

Do czyszczenia używaj miękkiej szczotki z włosia naturalnego lub padu z mikrofibry, If you loved this article and you would like to collect more info relating to przeczytaj tutaj kindly visit the web site. prowadzonej po okręgu. Rdzy nie usuwaj na siłę — powtarzaj zabieg kilkukrotnie, aż wacik będzie czysty. Po każdym przejściu spłucz rowek wodą destylowaną i osusz czystą, niestrzępiącą się szmatką. Nigdy nie zostawiaj płyty mokrej, bo woda w rowku to zaproszenie dla kolejnych nalotów. Nie prasuj płyty, nie używaj suszarki ani ciepłego powietrza, bo winyl się odkształci.
Pion, nie poziom — i nigdy na płas

Ramię i wkładka decydują o jakoś

Nie zakładaj z góry, że droższy model zagra lepiej w twoim pokoju. Oba gramofony są wrażliwe na ustawienie kolumn i odległość od ściany. Zanim porównasz je bezpośrednio, ustaw oba na tym samym, solidnym stoliku, wypoziomuj i podłącz do tego samego przedwzmacniacza. Dopiero wtedy różnice będą uczciwe. Jeśli od razu podłączysz jeden do lepszego wzmacniacza, porównanie nie ma sensu.

Sprawdź, czy płyta nie jest wygięta. Połóż ją na płaskiej powierzchni i dociśnij brzeg — jeśli unosi się jak miska, igła może wyskakiwać. Lekkie falowanie bywa akceptowalne, Https://Www.Newsgarbaze.Xyz/Story.Php?Title=Wnetrza-W-Bloku-Pomysly-Na-Male-Wnetrza-7 duże wygięcie to zwykle problem. Zwróć uwagę na środek: jeśli otwór jest rozbity lub wycięty niecentrycznie, płyta będzie „pływać" na talerzu. To defekt trwały, nie da się go naprawić.

Na koniec pomyśl o rozbudowie. Jeden model łatwiej poddaje się modyfikacjom — wymiana paska, mata, wkładki. Drugi jest bardziej zamknięty, ale za to stabilniejszy w oryginalnej formie. Jeśli lubisz dłubać i porównywać, wybierz ten pierwszy. Jeśli chcesz włączyć i słuchać, wybierz ten drugi. W obu przypadkach najważniejsze jest poprawne ustawienie: siła nacisku, antyskating i wypoziomowanie. Bez tego nawet najlepszy gramofon zagra przeciętnie.

Kupując używane płyty, najczęściej patrzy się na cenę i okładkę. To błąd, bo płyta może wyglądać świetnie, a po odtworzeniu okaże się, że ktoś nią rzucał o ścianę. Zanim zapłacisz, obejrzyj winyl pod światło, wyciągnięty z koszulki. Rysy słyszalne to takie, które wyczujesz paznokciem — jeśli haczą, będą trzaskać. Rysy powierzchniowe, widoczne tylko pod kątem, często nie przeszkadzają w odbiorze.

Przed zakupem zapytaj, czym płyta była czyszczona i jak była przechowywana. Uczciwy sprzedawca powie, czy puszczał ją na zużytej igle. Jeśli kupujesz zdalnie, poproś o zdjęcie winyla pod światło i próbkę dźwięku — nagranie trzasków z kilku miejsc bywa bardziej pouczające niż opis. Nie zakładaj, że „stan bardzo dobry" znaczy to samo dla każdego. Oceniaj samodzielnie, a gdy masz wątpliwości, odpuść — na rynku nie brakuje egzemplarzy w lepszym stanie.

Płyta winylowa pokryta tłuszczem i nalotem rdzy to częsty efekt przechowywania w kuchni, garażu albo piwnicy obok narzędzi. Tłuszcz tworzy lepką warstwę, do której przywiera kurz, a rdza pojawia się, gdy w rowku zostaje wilgoć z solą lub kwasem. Zanim cokolwiek zrobisz, sprawdź rowek pod lupą i oceń, czy to osad powierzchniowy, czy uszkodzenie lakieru. Rdza, która weszła w tworzywo, nie zniknie, ale nalot na powierzchni da się usunąć.

Zwróć uwagę na wkładkę i igłę. W obu przypadkach fabryczne rozwiązania są przyzwoite, ale to element, który najczęściej się zużywa. Sprawdź, czy igłę można łatwo wymienić i czy dostępne są zamienniki. Przy tańszym gramofonie czasem trzeba wymienić całą wkładkę, co jest mniej wygodne. Typowy błąd początkujących: dokręcanie śrub na siłę i uszkodzenie gwintu w ramieniu. Lepiej użyć wyczucia niż siły.

Pierwsza różnica to napęd i sposób przenoszenia drgań. Jeden z modeli stawia na lekki, sztywny talerz i pasek o określonym naciągu, drugi na cięższy talerz i inne rozwiązanie plinty. W praktyce oznacza to, że gramofon z lżejszą konstrukcją szybciej wchodzi w obroty i łatwiej go przenieść, ale wymaga stabilnego stolika. Cięższa konstrukcja lepiej tłumi rezonanse, za to trudniej ją wypoziomować. Typowy błąd: stawianie obu na chybotliwym meblu i zwalanie winy na wkładkę.

Następnie wyważ ramię. Przekręć przeciwwagę tak, by ramię unosiło się swobodnie, równolegle do talerza, i zapamiętaj tę pozycję jako zero. Potem przesuń przeciwwagę o wartość nacisku zalecaną dla twojej wkładki — zwykle mieści się w przedziale odtwarzania podanym w instrukcji. Ustaw antyskating na tę samą wartość lub nieco mniejszą. Błąd polegający na ustawieniu zbyt dużego nacisku „na wszelki wypadek" powoduje szybsze zużycie igły i płyty, a zbyt mały sprawia, że igła podskakuje i zbiera kurz zamiast dźwięku.